Wat is het beste voor de consument, neutraal of sneller internet?
Neutraliteit is een idealistisch principe. Sommige klanten zullen liever hebben dat iets snel is dan dat het eerlijk behandeld wordt. De eindconsument heeft zeker interesse in sneller internet. Er is namelijk een shift geweest in mobiele pakketten van providers. Datavolumes binnen bundels zijn aanzienlijk gegroeid en de focus verschoof van berichten en bellen naar data. Tegenwoordig is het ook een veelgebruikte strategie om één bepaalde, favoriete applicatie niet mee te tellen in je databundel (vb. Netflix, Spotify, Facebook, ...). Dit noemt men zero rating.
Een oplettende lezer kan zich afvragen of deze zero rating wel neutraal is. Terecht! Het Belgisch Instituut voor Post en Telecommunicatie, of simpelweg BIT, heeft hier onderzoek naar gedaan. Conclusie: het doet de concurrentie niet slecht en is dus neutraal. Toch stellen wij ons hier vragen bij. Stel dat Apple Music meetelt als dataverbruik, maar Spotify niet. Dan ga je logischer wijze Apple Music niet gebruiken. Dit lijkt ons ergens wel een inbraak op net neutrality te noemen aangezien dit een impact heeft op concurrentie.
Zero rating heeft ook nadelige gevolgen voor kleinere spelers: een klant wil bijvoorbeeld graag een muziek streaming platform in zijn/haar pakket. Een kleiner, minder bekend streaming platform als Tidal wordt niet aangeboden in de providers' bundels. Het zal altijd Spotify of Apple Music zijn. Kleinere spelers zijn dus de dupe als netneutraliteit niet behouden blijft.
Shift in strategie van internetproviders
Fun fact: Base introduceerde jaren geleden onbeperkt bellen in hun bundels. De gsm werd na deze introductie door sommigen gebruikt als babyfoon. Groot jolijt voor de ene, oplopende rekeningen voor de andere. Hier is toen discussie over geweest omdat Base' infrastructuur dit technisch niet toeliet.
Databundels evolueren nochtans naar een ongelimiteerd aanbod. Maar is dat echt zo? Infrastructuur laat ongelimiteerd eigenijk niet toe. Er zijn harde limieten, maar bij normaal gebruik worden die nooit gehaald. Normaal gebruik is dus een vage omschrijving. Men noemt dit fair of use. Met “normaal gebruik” zal je dus niet snel een limiet bereiken. Peter voegt toe: “Onbeperkt bestaat niet. Op een gewoon internetlijntje kan je niet dag en nacht streamen. Er is altijd een technisch plafond. Als men dus beweert dat je onbeperkt data hebt in je smartphone abonnement, is dit niet correct."
Vanwaar komt de limiet op internet?
Dit zijn puur technische limitaties. Je kan maar X aantal data per seconde door een kabel of glasvezel sturen én die infrastructuur moet ook nog gedeeld worden met meerdere mensen.
Ook in de hosting sector worden ongelimiteerde pakketten aangeboden, ondanks de technische limieten. Het is ergens ook marketing. De redenering gaat als volgt: momenteel gebruikt niet iedereen hun volledig pakket. Stel dat we meer data aanbieden, dan gaat het grootste deel het toch niet volledig gebruiken. Zo kunnen we de uitschieters toch nog overtuigen met ‘ongelimiteerde’ data en dit opvangen met de anderen die het niet volledig opgebruiken.
Peter wist de nagel op de kop te slaan: “De hosting sector en bij uitbreiding het internet is gebaseerd op overselling. Als elke klant, elke gebruiker ineens zijn/haar maximum gaat gebruiken, dan valt alles in elkaar. Dan stort de server, de netwerkverbinding, de cluster, ... in elkaar net omdat het hele systeem is gebaseerd op delen."